Een jeans zou geen leven moeten kosten

Banner actiewebsite 1024x212 NL.png

Mensen die onze jeans maken werk nog steeds in onveilige omstandigheden, met gevaarlijke stoffen en in extreme hitte.
WSM werkt samen met organisaties die strijden voor menswaardig werk en een leefbaar loon.   

Hoeveel jeansbroeken hangen er in jouw kleerkast? De kans is groot dat het er meer dan één zijn. Wat oorspronkelijk in het leven kwam als duurzame werkkledij vanwege de bijna onverwoestbare kwaliteit, groeide in de laatste decennia uit tot een overspoelend fast fashion product. 

Een jeansbroek blijft één van de meest gedragen kledingstukken ter wereld. Toch schuilt er achter deze alledaagse vertrouwdheid een productiesysteem dat vaak draait op uitbuiting, slechte arbeidsomstandigheden, vakbondsrepressie, milieuschade en wereldwijde ongelijkheid.

De gevolgen van die overproductie zijn voelbaar in de hele kledingketen. Werknemers krijgen te maken met onveilige arbeidsomstandigheden, gezondheidsrisico's en druk op lonen en arbeidsrechten. Wereldwijd zetten sociale bewegingen en vakbonden zich daarom in voor een rechtvaardiger en duurzamer modesysteem

MOEILIJKE ARBEIDSOMSTANDIGHEDEN

Sophea Lim (schuilnaam*) werkt in een grote jeansfabriek aan de rand van Phnom Penh, Cambodja. Ze maakt er broeken voor Levi's die bestemd zijn voor de Europese en Amerikaanse markt. Ze is lid van de Cambodjaanse vakbond C.CAWDU.

De hitte in de fabriek is een van de grootste problemen”, zegt ze. “We vragen om extra ventilatoren, maar de veranderingen komen traag. De fabriek werd onlangs gemoderniseerd, om de productie op te drijven. Ik heb wel het gevoel dat arbeiders uitgebuit worden”, zegt ze. “Het loon is wel gestegen, maar niet in verhouding tot de toenemende werkdruk. Als ik kon kiezen, zou ik een andere werkplek willen, maar veel keuze is er niet."
Ze is blij met de vakbond die opkomt voor hogere lonen en betere werkomstandigheden. 

(*) Uit veiligheidsoverwegingen gebruiken we een schuilnaam en blurren we de foto.

 		 (c) Kris Janssens

Phnom Penh, Cambodia, 3 april 2015, this garment worker prepares shirts and puts them on a long row for making prints on them, while the smell of dying penetrates the nose, at a subcontractor with no name on the front door. A high number of not registered garment factories, operating in a legal vacuum, fulfill orders from registered factories. This picture was shot because the manager let us in, but we had to flee when the boss was comming, as illegal factory owners don't want any journalists around.

(c) Kristof Vadino

DE WERELD ACHTER SOPHEA'S NAAIMACHINE

  • Van denim tot jeans. De denimstof komt uit China. In Cambodja knippen en naaien arbeid(st)ers ze tot jeansbroeken. Hier krijgen ze het label made in Cambodia.
  • Een fabriek vol naaisters. In de fabriek, met Chinees management, werken ruim 5.000 mensen aan jeans voor Levi’s, bestemd voor Europa en de VS.
  • Rondkomen met 210 dollar. Dat is het wettelijke minimumloon per maand. Vanaf 2027 zou het stijgen tot 212 dollar, aangevuld met eventuele vergoedingen voor stukwerk. Maar een leefbaar loon ligt er rond de 530 dollar.
  • Stikken in de hitte. Tijdens het warme seizoen kan het in de fabriek 36 graden of warmer worden. Arbeiders behandelen jeans ook met chemicaliën om ze een versleten look te geven.
  • Een lange werkdag. De werkdag loopt van 7 tot 16 uur of van 8 tot 17 uur, met een uur middagpauze.

Samen sta je sterker. In de fabriek zijn zes vakbonden actief, waaronder C.CAWDU. Het lidgeld is één dollar per maand

 

ENKELE CIJFERS

98% verdient géén leefbaar loon

Achter elke jeans staan mensen die katoen plukken, stoffen verven, kleding naaien en afwerken. Toch verdient wereldwijd minder dan 2 procent van de kledingarbeiders een leefbaar loon. Kledingarbeiders verdienen gemiddeld 45 procent minder dan een leefbaar loon. Hoewel veel kledingmerken zeggen dat zij inzetten op leefbare lonen, slagen de meeste er niet in om dat voldoende aan te tonen.

Meer dan 35°C op de werkvloer

Klimaatverandering treft ook de textielindustrie. In veel productielanden lopen de temperaturen in fabrieken tijdens hittegolven op tot meer dan 35°C.

Vaak ontbreken aangepaste beschermingsmaatregelen zoals voldoende ventilatie, rustpauzes of toegang tot drinkwater. Dat verhoogt het risico op uitdroging, uitputting, flauwvallen en kan leiden tot ernstige chronische ziekten. Ook in sommige Europese fabrieken worden dergelijke omstandigheden gemeld.

Bron: 

 (c) Enric Català II